Geschiedenis

Franche Comté

GESCHIEDENIS

Le Domaine de la Pierre Percée ligt in het departement Haute Saône in de streek Franche Comté, wat tot Bourgondië gehoorde.

Gedurende het mesozoïcum=170 miljoen jaar geleden, was het hier zee, men vindt fossielen: Amonieten, terrebralules,koraal, belemnites, zee egels ...

-40 000 de grotten van Farincourt

-2 500 was het een kultusoord, de Menhir "La Pierre Percée" gaf oorspronkelijk de exacte zonsopgang op mid-zomerdag aan, Er zijn nog 2 doorboorde stenen in de streek: in Traves, die de zonsopgang, en in Aroz die de zonsondergang aangeven. Op Roche Morey vindt men Le Pain de Beurre en la Pierre qui Vire. In Bourguignon werd een prehistorisch dorp gevonden uit 2 000 voor onze jaartelling, en in Fouvent werd een Mamouth tand gevonden, naast vele andere overblijfselen van voorhistorische dieren.

-400 kwamen de Kelten in de streek aan en werd ijzererts gewonnen

-58 In de Romeinse tijd werd er ijzer gewonnen, er was een Romeins kamp op Champot, de naam Fouvent komt van "fons" bron en "venna" riviertje.

200-250 vestigen zich Germaanse Volkeren: Alemannen, Franken,Vandalen, Goten en Bourgondiërs die de streek hun naam geven

413-534 eerste Bourgondische Koninkrijk, duurt 120 jaar

20 juni 451 Oorlog der Romeinen onder Aetus, de Wisigothen onder Theodorik, de Franken van Meroveus en de Alanen van Sangipan tegen de Hunnen van Attila op de Catalonische Velden bij Chalon

496 begint de Frankische tijd onder Clovis

Boven Fouvent liggen de ruïnen van een Merowinger dorp uit de Frankische tijd.

751 begint de Karolingsche tijd met Pepijn de Korte en zijn zoon Karel de Grote

820 beginnen de invasies door de Noormannen

1016 Franche Comté komt onder het Deutsche Rijk gedurende 300 jaar, kasteel van de heeren van Fouvent die aan de kruistochten deelnemen

In de 13e eeuw was het een centrum van de Tempeliers. De laatste grootmeester van de Tempeliers: Jacques de Molay stamt uit de streek. 1307 gevangen genomen en 1313 verbrand in Parijs

In de middeleuwen maakte het Franche Comté, het "Vrijgraafschap" deel uit van het groothertogdom Bourgondië en vocht met Engeland tegen Frankrijk in de 100jarige oorlog. Deze plaats werd dan Gâchâ genoemd.

Nadat de hertog Karel de Staute bij Nancy gevallen is op 5 januari 1477, trouwt zijn dochter Maria van Bourgondië in oktober 1477 met Maximilian van Oostenrijk. De Prins van Oranje, Jean de Chalon d'Arlay stamt uit de streek. Daarna maakt Bourgondië gedurende 200 jaar deel uit van het Habsburgse Keizerrijk, dan komt het onder Spanje met Philips II de zoon van Karel V. Liga met Oostenrijk en Spanje tegen Frankrijk dat steeds weer binnen valt.

Van 1635 tot 1645 werd de streek verwoest tijdens de 10 jarige oorlog tussen het Duitse Rijk en Frankrijk. Het volk vocht aan de zijde van het keizerrijk tegen de Fransen. Henri IV en Lodewijk de XIII konden het niet innemen. Bernhard von Saxe-Weimar trok met zijn landsknechten door de streek. De Fransen verwoesten het kasteel van Fouvent. De bevolking vluchte in de bossen, werd verdreven en voor 1/3 uitgeroeid door honger, pest en gevechten. Eerst Lodewijk XIV veroverde Franche Comté in 1668. Sindsdien maakt het deel uit van Frankrijk.

Het duurde een eeuw voor de streek weer vanuit de Franse provincies bevolkt was en terug opgebouwd, daarom zijn er weinig gebouwen over die van voor de 18e eeuw dateren.

18e, na de Revolutie woonden er tot 80 personen ter plaatse. Men noemde het: les Essarts den Haut en les Essarts den Bas. Ze hadden recht op een schooltje. Het waren bosontginners "essareurs" en houtskoolbranders;

In 1820 werd het huidige huis met zijn bijgebouwen opgericht voor de baron de Tricornot uit Farincourt die daar een ijzergieterij bezat. Het hoofdhuis werd dan als boerderij gebruikt, er woonde een pachtboer in. Er was ook een schaapstal, de herder woonde eveneens ter plaatse. Het was toen de grootste boerderij uit de streek.

Sinds 1945 was het huis onbewoond en verviel tot een ruiïne

In 1983 hebben wij grond en gebouwen aangekocht en weer gerestaureerd. Geen elektriciteit, noch lopend water tot 1993. Putboring op 181 m diepte in 1994.

Sindsdien: gastenkamers, gastentafel,vakantiewoning en kleine camping.

Geschichte

Histoire

Vor 170 Millionen Jahren, während des Mesozoicum gab es hier nur Meer. Von damals findet man Fossillien, Ammoniten, Terrebralules,Seeigel,Korallen ... - 2 500 war es ein Kultort,wovon der Menhir, der Durchbohrte Stein, noch immer zeugt. Verschiedene archäologische Fundorte können besucht werden.

- 400 zu Keltischer Zeit wurde hier Eisenerz gewonnen. - 58 während der römischen Besatzung war hier eine Befestigung. Der Name Fouvent kommt aus dem lateinischen: "fons" Quelle und "venna" kleiner Fluss.

Die germanische Stammen sind seit 250 hier einsässig. Die Burgonder gaben das Land seinen Name: Burgund

Im13.Jh war es ein Templerzentrum. Der letzte Grossmeister, Jacques de Molay stammt aus der Gegend. Im Mittelalter war das Franche Comté, die Freigrafschaft, Teil vom Grossherzogtum Burgund. Die Franzosen versuchten jedoch immer wieder es zu eroberen.

1477 durch die Heirat von Maria von Burgund, mit Maximilian von Österreich wird es Teil vom Habsburgerreich.

Unter Philips II, Sohn Karls V kommt es unter spanische Herrschaft. 1636-1646 wurde die Gegend, während des 10jährigen Krieges zwischen den Habsburgern und Frankreich verwüstet. Bernard von Sachsen Weimar zog mit seinen Söldnern durch die Gegend. Die Franzosen zertstörten das Schloss von Fouvent. 2/3 der Bevölkerung wurde getötet, vertrieben oder starben an Hunger oder Pest. Heinrich IV und Ludwig XIII könnten es nicht einnehmen aber,

1668 hat Ludwig XIV es erobert und machte es zu einem Teil Frankreichs. Es dauerte ein Jahrhundert bis die Gegend, von den französischen Provinzen aus, wiederbeziedelt war. Nach der französischen Revolution wohnten 77 Personen am Ort. Es wurde Les Essarts en Haut und Les Essarts en Bas genannt,und der Ort hatte eine kleine Schule. Die Einwohner waren Kohlenbrenner und Holzfeller (essareurs). 1820 wurde hier das heutige Haus mit seinen Nebengebäuden, für den Freiherr de Tricornot aus Farincourt, durch die Bauhütter errichtet. 8 Familien, 30-40 Personen,lebten am Ort, die auf dem Hof, oder in der Eisengiesserei vom Besitzer in Farincourt arbeiteten. Damals war unser Hof der grösste in der ganzen Gegend. Unbewohnt seit 1945 verfiel das Haus zur Ruine.

1983 haben wir die Gebäude gekauft und liebevoll restauriert. Es gab weder Elektrizität noch fliessend Wasser bis 1993. 1994 wurde einen Brunnen auf 181 m für Wasser gebohrt. Seitdem gibt es Gästezimmer, Gästetisch, das Appartment,die Ferienwohnung und den kleinen Campingplatz.